Muzeum Historii Polski
Rodziny Rozdzielone Przez Histori?
CSS Drop Down Menu by PureCSSMenu.com
ProjektAktualnościOpowieściWywiadyGaleriaPolacy na świecieMediaLinkiKontakt

FRANCJA

Pierwszą falę migrantów z okresu wojny stanowiło ok. 40 tysięcy osób, które przedostały się do Francji po klęsce wrześniowej. Przybywali oni z różnych kierunków: z Rumunii, Węgier, Litwy, Łotwy. We Francji uformowano oddziały Wojska Polskiego podległe premierowi rządu emigracyjnego, gen. Władysławowi Sikorskiemu. W ich skład weszło ok. 50 tysięcy Polaków osiadłych we Francji przed 1939 rokiem oraz ok. 35 tysięcy uchodźców po klęsce wrześniowej. Po kampanii francuskiej 23,5 tysiąca żołnierzy z grupami emigrantów cywilnych opuściło Francję po agresji hitlerowskiej i przeniosło się na Wyspy Brytyjskie. Podczas okupacji hitlerowskiej z terenów Francji wywieziono do Kraju Warty ok. 23,5 tysięcy Polaków. Jednocześnie ok. 4 tysięcy Polaków przebywających w okupowanej Francji przedostało się do Brazylii, Kanady i USA. Niewielkie grupy dotarły nawet na Jamajkę, do Indii, Maroka i Australii oraz na Mauritius.
Po zakończeniu wojny Polacy we Francji tworzyli drugą pod względem liczebności grupę dipisów. Większość z nich, ok. 20-30 tysięcy, stanowili chłopi z zachodniej Polski przesiedleni do pracy w gospodarstwach po wysiedlonych Francuzach. Na początku 1945 roku populację tę zasiliła podobna liczbowo grupa dipisów z Rzeszy oraz 11 tysięcy Polaków zatrudnionych przez aliantów w tzw. Kompaniach Wartowniczych. We Francji przebywało także około 30 tysięcy żołnierzy; połowa z nich to żołnierze alianccy, połowa – osoby siłą wcielone do Wehrmachtu.
W sumie, w połowie 1945 roku w kraju tym przebywało niemal 100 tysięcy Polaków. Większość z nich przebywała w 26 obozach zorganizowanych wokół Verdun, Lyonu, Tuluzy i Paryża, ok. 35 tysięcy umieszczono tymczasowo na farmach. W ciągu roku większość z nich (ok. 70 tysięcy) wróciła do ojczyzny, nakłaniając do wyjazdu część zarobkowej migracji międzywojennej (ok. 50 tysięcy robotników osiedliło się głównie w Zagłębiu Wałbrzyskim). We Francji pozostało 20-30 tysięcy Polaków. Warto podkreślić, iż władze Francji stworzyły atrakcyjne warunki do osiedlenia się dipisów z terenów III Rzeszy. Polakom ułatwiono znalezienie pracy.
W okresie odwilży 1956 roku do Francji przybyło ok. 6 tysięcy Polaków. Byli to w większości reemigranci, którzy nie zaakceptowali rzeczywistości politycznej PRL. Skorzystali oni z możliwości akcji łączenia rodzin.
W okresie Marca 1968 roku do Francji przybyło ok. 2 tysięcy Polaków. Od lat sześćdziesiątych rozpoczyna się także trwająca do dzisiaj czasowa migracja zarobkowa na tereny Francji.
Stan wojenny wywołał dużą falę migracyjną do Francji. Podczas całej dekady do tego kraju wyjechało ok. 45 tysięcy Polaków (na przełomie 1981 i 1982 roku – ok. 2 tysięcy).
Według danych władz francuskich, Polonia we Francji to 1 milion 50 tysięcy ludzi, z czego większość stanowią potomkowie emigrantów zarobkowych z okresu dwudziestolecia. Skupia się w stolicy, Pas-de-Calais, Lille oraz Alzacji i Lotaryngii (w tych regionach liczebność Polonii stopniowo maleje).

Bibliografia
Dzwonkowski R., Śladkowski W., Polonia francuska, w: Polonia w Europie, red. B. Szydłowska-Cegłowa, Poznań 1992
Kalinowski P., Emigracja polska we Francji w służbie dla Francji i Polski 1939-1945, Paryż 1970
Sikora J., Ewolucja Polonii francuskiej, Lublin 1988
Śladkowski W., Polacy we Francji, Lublin 1985
Śladkowski W, Polska diaspora we Francji 1871-1999, w: Polska diaspora, red. A. Walaszek, Kraków 2001

Współpraca

nk
nk

2012 (c) MUZEUM HISTORII POLSKI

Wszystkie prawa zastrzeżone.